Opgraving Apeldoorn dag 2: “Grafheuvels zijn toch echt het stoerst!”
door Monica Knul & Sander van Velzen (studenten archeologie)
Vanuit het veld behandelen Monika Knul en Sander van Velzen de tweede opgravingsdag. Monika is 21 jaar en Sander 23 en beide zijn ze derde jaars student aan de Universiteit van Leiden. Het werkcollege grafheuvellandschap gaf genoeg aanleiding om de grafheuvels van nabij te bekijken. Zoals Sander het in het veld omschrijft:“Grafheuvels zijn toch echt het stoerste hier in Nederland.”
Vandaag is het dinsdag 8 juli en de tweede dag in het Grafheuvelproject te Apeldoorn. Het was een drukke dag met veel leuke momenten. Zoals gister zijn er vele kuubs zand verzet door pure mankracht met af en toe een beetje hulp van de graafmachine. Vooral de grafheuvels leden erg onder de mankracht. De drie heuvels werden verdiept en goed gedocumenteerd. Tijdens het graven zijn er nog interessante dingen ontdekt zoals vanochtend het eerste stukje verbrand bot in de tweede heuvel. Natuurlijk midden in de heuvel, in een spoor. Dit zou kunnen duiden op een crematie. Het eerste gave moment van de dag was binnen!
Ondertussen werden er in het bos naast de grafheuvels sleuven opengetrokken om te zoeken naar sporen van verdwenen structuren die mogelijk zijn gebouwd naast de grafheuvels. Zodoende zijn er twee lange sleuven opengetrokken, waarin in één van de sleuven een oude weg te zien was van waarschijnlijk zo’n 400 jaar oud. Niet zo oud als de grafheuvels, maar ook erg interessant! Het tweede leuke moment van de dag.
Het zweet op de ruggen werd zo nu en dan afgespoeld met een dubbele regenbui. Eén uit de wolken en vervolgens één uit de bomen. Maar dit weerhield de mannen en vrouwen er niet van om hard verder te graven en al snel was er enthousiast geroep te horen. Op de derde heuvel was een scherf gevonden. Een scherf die een zeer ruime datering kende, het was tussen de 4000 en 2500 jaar oud. Heel veel is er dus niet te zeggen over het kleine stukje aardewerk maar het aardewerk bewees echter wel dat we niet een natuurlijk duintje aan het opgraven waren. Het derde leuke moment van de dag!
Ook de machinist van de graafmachine zat niet stil. In de middag was hij bezig met het aanleggen van de 5e sleuf. Ook hierin werd er gezocht naar sporen en die werden al snel gevonden. Nadat de wortels voldoende waren verwijderd, werden er donkere vlekken zichtbaar die al snel een interpretatie kregen als mogelijke paalgaten. Er zijn zodoende 4 paalgaten blootgelegd en er komt misschien nog een 5e bij. We hopen erop dat het een spiekertje zou kunnen zijn, een mogelijke graanopslagplaats. Jaja, het vierde fantastische moment van de dag!
De bel luidde het einde van de dag in en er waren menige hongerige buiken te horen, toch was er op de derde heuvel nog zat te doen. Tijdens het verdiepen naar het derde vlak werd er een groot spoor zichtbaar in het midden van de heuvel. Het spoor zat vol met boomwortels, maar ook met vreemde witte stukjes. Die witte stukjes waren bij nader inzien ook verbrand bot! En nog behoorlijk veel ook. Zodoende werd geconstateerd dat dit waarschijnlijk om een crematie gaat die vernield is door een boom. Het laatste maar ook het meeste vreugdevolle momentje van de dag!
Tot slot besluiten we deze weblog met meer motivatie voor de komende dagen dan we ooit hadden kunnen dromen. Morgen staan we met zijn allen om half 7 naast ons bed in een modderig regenpak en met de schep in de hand, klaar voor de volgende 20 centimeter!
Meer informatie over de opgravingen van 2008 in Apeldoorn
|
