Opgraving Apeldoorn dag 11: “Fristi`s en snoeipoezen”
door Monika Knul (students archeologie)
De eerste dag van de laatste week eindigde in een flinke slip met het busje op weg naar de huisjes. Ja, het is alweer de laatste maandag van het project, na vandaag zijn er nog vier dagen te gaan en de spanning stijgt om alles op tijd af te krijgen. Natuurlijk hielp de regen vandaag niet echt. Heuvel één zat heerlijk droog onder een tentje. Wat een luxe! Op heuvel twee zaten ze als een gek te troffelen om twee crematies te bergen en op heuvel drie konden ze niks doen vanwege de regen. Er moest namelijk een foto worden gemaakt maar door de regen was er niets om een foto van te maken, het vlak verregende meteen.
Ikzelf zat vandaag met Sasja alias Snoeipoes in de proefsleuven – ja iedereen krijgt hier een bijnaam, ik word tegenwoordig Fristi genoemd… Daar maakten wij foto’s van de profielen en tekenden we ze vervolgens (geheel geanticipeerd op de regen) op watervast papier met een watervast potlood. Ik moet zeggen dat je van de regen behoorlijk melig wordt. Helemaal wanneer je een zwijnenkuil aan het tekenen bent en je collega aan het voordoen is hoe een zwijn zo’n kuil nou precies maakt.
De grootste grap was eigenlijk nog dat Arjan (de Zeeuw) weer eens het onmogelijke deed. Wij waren een profiel aan het tekenen. Dit houdt in dat je dan een kwartier lang naar een vertikaal stuk aarde zit te staren aan de rand van de put en natuurlijk ook het een en ander er omheen. Na het tekenen kwamen de Zeeuw en ons groot geestelijk leider David Fontijn even bij ons kijken. Ze bediscussieerden het profiel en wat we vervolgens zouden gaan doen. Dan zie je de Zeeuw wat verward opzij kijken, een stuk zwart steen pakken en verrek... Het is een scherf! De zoveelste, het is net alsof hij er een interne wichelroede voor heeft of een beetje hulp van de Heer. Ook al kaapt hij alle gave vondsten voor onze neuzen weg, toch zijn we allemaal blij dat hij erbij is.
Meer informatie over de opgravingen van 2008 in Apeldoorn
|
